Wat meent eegens "Moin-Moin"?

Wenn du mol mit’n Plattdüütschen to doon harrst, denn hest de Oort to gröten je al höört - „Moin, orer Moin-Moin“. Mien Grootsöhn stunn nüülich in de Döör un sä stolt: „Opa, ich weiß jetzt, was „Moin, und was Moin-Moin heißt.“ „Na“, sä ik, „wat heet dat denn?“ – „Moin heißt: Guten Tag, und Moin-Moin heißt Tschüss.“ Dor weer ik baff. „Nä, mien Jung,“ sä ik, „Moin-Moin heet dat sülvige as Moin.  Dat is blots duppelt för mehr Knööv.“

Aver, wat meent denn nu „Moin Moin“ würklich? Wo kümmt dat vun af? Toeerst denkst du villicht an „Goden Morgen“. Un warraftig, to Morgen seggt wi ok af un an kort „Morrn“ un ok „Moin“. Aver „Moin Moin“, dat hett sick so dörsett, dat kannst den heelen Dag seggen. Ok sogor in de Nacht. Dat kümmt dorvun, wo dat vun afkümmt. Dat kümmt vun „mooi“ = scheun, goot. Dat is dat sülvige Woort op Platt as in’t Hollandsche un Flaamsche. Bi de Ostfreesen, to’n Bispill, seggt se faken „mooi“. In’n Noorden seggt wi dorför „scheun“ un ok „schöön“. Aver wat schall denn nu „mooi“ ween? De Morgen, de Dag, de Avend un de Nacht. „Moin moin“ heet eegentlich „Een mooien Dag wünsch ik di“. Un vunwegen, dat wi Plattdüütschen je so’n beten „muulfuul“ sünd, hebbt wi dat afkött, eerst to „moin Dag“ un denn „moin“. Un denn duppelt nahmen, dat dat noch beten mehr Knööv hett. Mookt eenfach:  „Moin-Moin“. 

Dorüm - wenn du mi op de Straat bemöten deist un ik segg „Moin“ orer „Moin-Moin“, - denn weest du glieks Bescheed, wat ik meen.

Günter Wilcken