WAT DAT ALLENS GIFFT

DE LEVENSMIDD
Luuster mol in dien’n Binnerstes: De „föhlte Levensmidd“ vun uns Minschen liggt so üm un bi achteihn Johrn. Allens wat dor vörher weer, kümmt uns mit all sien Belevnissen nipp so lang vör, as uns heeles Leven as „Utwussenlüüd“. Wat denkt ji dor över ...?

Wüllt ji mol wat utprobeern? Wokeen elkeen Stünn mit’n waaken Sinn beleevt, niege Indrücke jieperig opsuugt, nich jümmer blots op de Tokumft henfevert, so as Fieravend or Weekenenn, dwingt de eegen Klock to‘n Snickentempo. Een mutt je ok mol beten Langwiel geneten köönen. Dat bremmst näämli foorts dat Tempo ut’n Olldag.

Dat is doch jümmer dat Sülvige: De Liekförmigkeit vun uns Olldag trickst eenfach dat Tietgeföhl ut. Sülvst wenn uns Stress un Arger un Pien een utfüllten Dag vörmoken deit. Trummel opstunns wat Opregendes op uns in, spiekert de Bregen wat mehr af. Dorüm kümmt uns ok de Henfohrt op‘n unbekannte Streek jümmer veel länger vör, as de Trüchweg op de sülvige Tuur.
Geiht jo dat nich ok so...?

Günter Wilcken